Muziek, theater of dans?
Algemeen
Een goede repetitieruimte voor een muzikant is niet steeds een goede repetitieruimte voor een danser of theatermaker. Voor iedere kunstvorm zijn er andere specifieke vereisten om een degelijke repetitieruimte te kunnen voorzien. Een amateurkunstenaar heeft bijvoorbeeld andere noden dan een professionele kunstenaar. Voor iedereen is het echter wel belangrijk om in een aangename en kwalitatieve ruimte te kunnen werken.
Versterkte muziek
Een band die repeteert produceert al gauw 120 dB(a), wat je kan vergelijken met een straaljager die vlak bij je oor passeert. Nogal luid, zou je dus kunnen zeggen. Het spreekt dan ook voor zich dat een ruimte voor deze muzikanten heel goed geïsoleerd moet zijn.
Een doorsnee band bestaat gemakkelijk uit een vijftal muzikanten. Om die allemaal op een aangename manier te laten spelen moet je toch minimaal een ruimte van 20m² voorzien. 30 m² is voor heel wat bands een ideale oppervlakte en geeft hen ook een aangenaam gevoel om te repeteren. Een individuele muzikant kan natuurlijk in een kleinere ruimte werken, met 15m² zijn drummers bijvoorbeeld al heel erg tevreden. De akoestiek binnen in de ruimte geeft best niet te veel galm, maar mag ook niet te droog zijn.
Akoestische muziek
Voor akoestische muziek is een grote investering in isolatie vaak niet zo noodzakelijk. Het geeft natuurlijk een grote meerwaarde, maar de akoestiek binnen in de ruimte zo optimaal mogelijk maken is voor deze muzikanten veel belangrijker. Hoe het dan moet klinken hang af van het genre en de bezetting van de groep. Wanneer je een ruimte voorziet voor harmonieorkesten of fanfares, is een goede isolatie wel heel belangrijk omdat een grote bezetting ook een hoog geluidsniveau produceert.
De oppervlakte is afhankelijk van de grootte van de groep.
Theater
Bij theaterproducties kan je meestal twee fases onderscheiden in het repetitieproces. In een eerste periode wordt er met de acteurs aan de tekst gewerkt, zijn er tekstlezingen of eerste improvisaties. In de tweede fase, de laatste weken voor de voorstelling, wordt het geheel scenisch gemonteerd, en dan is een grotere ruimte nodig waar men belichting kan voorzien en waar het decor in opgebouwd kan worden.
Voor de eerste fase is een lege doos, zonder podium dus, vaak het beste. De oppervlakte hiervan varieert van productie tot productie, maar een ruimte van ongeveer 50 m² is voor de meeste gezelschappen wel al voldoende. Op akoestisch vlak is het best om niet al te veel demping te voorzien (niet te veel tapijten en gordijnen met andere woorden).
Voor de tweede fase willen de meeste theatermakers eigenlijk kunnen werken op de plaats van de voorstelling. Zo krijgen ze de kans om het decor op te bouwen, de juiste belichting in te hangen en daar de hele productie te monteren. Ideaal zijn dus de echte theaterzalen.
Dans
Dansers hebben nood aan grotere ruimtes (ongeveer 100 m²) met een goede ondergrond (licht verend, balletvloer of zwevend parket), spiegels (afhankelijk van het genre) en een minimum aan technische middelen (muziekinstallatie, minimale belichting).
De aanwezigheid van douches is een meerwaarde.
bouwen, advies, wat, doelgroep, versterkte muziek, dans, theater, akoestische muziek
